Uniq man in blue collar suit

คุณเคยบ้างไหมครับ เดินไปคิดไป เรื่องนู้เรื่องนี้ ถึงเวลา ไม่มีสติ เสียสตางค์ จำไม่ได้ ว่าเวลานั้น เกิดอะไรขึ้น ใจไปจดจ่ออยู่กับเรื่องบางเรื่อง ที่คุณคิดว่า สำคัญ แต่เรื่องที่อยู่ตรงหน้ามันปล่อยผ่านเลย เมื่อรู้ตัวก็สายไปเสียแล้ว ค่อยมาครําครวญภายหลัง ว่าเสียดาย เสียใจ ไม่รู้ตัวเลยว่า คิดอะไร พูดอะไรออกไป

เมื่อมาตรองๆดู thesis ใหม่ของผม "กรรมปฏิบัติ" ให้เอาไปใช้ดู ไม่สงวนลิขสิทธิ์ แต่ห้ามลอกเลียนแบบ :)

มอบให้แด่คนที่คุณรักนะ ครับผม

ปล.ที่มา คงมาจาก สำนักพุทธ ภาคปฏิบัติ เพื่อใช้ในชีวิตประจำวัน ให้มี ให้ถึงพร้อมซึ่งสติ ก่อเกิดสมาธิ และมีปัญญา รกกวนเพื่อนร่วมโลกให้น้อยที่สุด อยู่กับตัวเอง รักความสงบเงียบมากขึ้น อย่างน้อย ก็สามารถสงบได้ ท่ามกลางฝูงชน ไม่ให้พลังมวลชนหมู่พาไป คือรู้จักคิด กลั่น กรองเอง

จงหยุดเพื่อ ก้าวต่อไป

ก่อนก้าวต่อไป จงหยุดลง

หยุุดลง ณ.จุดใดๆ แล้วสงบสติอารมณ์

สงบนิ่งชั่วครู่ แล้วมองรอบด้าน ว่าควรทำอย่างไรต่อไป

ซึมซับบรรยากาศ ณ.จุดนั้นๆ ที่มีแต่ตัวเอง

อะไรต้องทำ ทำอะไรบ้าง ลำดับความสำคัญ เล็งผลที่จะตามมาทั้งดี และร้าย

ยิ่งทำที่ว่าไปเรื่อยๆ ยิ่งหยุดบ่อยไปเรื่อยๆ

• เวลาให้หลัง คุณจะจำ ณ,เวลาที่หยุดได้

• มีสมาธิ มากขึ้น ไม่จดจ่ออยู่แต่สิ่งๆเดียว แบบฟุ้งซ่าน

• คิดก่อนทำเสมอ แต่จะไม่หาเหตุผล มารองรับ หลังจากทำไปแล้ว นอกจากรับผลที่จะตามมา

• ตวามคิดจะ ละเอียด ถี่ถ้วน รอบคอบ เพิ่มมากขึ้น เรื่อยๆ ลดความผิดพลาด ลงอย่างมาก เนื่องจาก จะวางแผน ล่วงหน้า ในการกระทำ ทุกสิ่ง หลังจาก หยุดพิจารณา

• อยู่กับ ตัวเอง เพิ่มมากขึ้น รู้จัก ความว่างเปล่าตอนทำสมาธิ

ทำได้ตอนไหนบ้าง

ตอนกำลังจะเปิดประตูครัว เข้าไป

ตอนกำลัง จะเข้าไปอาบนํ้า

ตอนกำลังจับลูกบิด จะออกจากบ้าน

ตอนกำลัง จะเปิดประตูรถ

ตอนกำลังจะนอน

ตอนกำลังจะเข้าห้องสอบ

ตอนรถติดแยกไฟแดง

..

สุดท้าย ทำมันทุกๆ ที่

เวลา ในการทำสมาธิ จะลดลงเรื่อยๆ อาจเหลือแค่ 10 วินาที ก็เหลือเฟือแล้ว

เคล็ดลับ ว่า ทำไม ความจำดีขึ้น